Elk jaar probeer ik minimaal een week weg te gaan. Meestal ga ik naar de bergen om te skiën. Veel mensen zien dat als vakantie, maar voor mij is het meer geworden dan dat. Het is een moment in het jaar waarop ik afstand neem van alles, mijn dagelijkse ritme en de ruis eromheen. Hoewel je het kunt zien als een vakantie, zie ik het zelf meer als een soort zakelijke retreat of strategische nadenk week, om met nieuwe inspiratie en ideeën terug te komen.
In je eentje skiën heeft een bijzonder effect. Je bent de hele dag buiten, fysiek bezig, weinig afleiding, weinig gesprekken, geen vergaderingen. Daardoor ontstaat er ruimte in je hoofd. En ik merk dat die week eigenlijk elk jaar ongeveer hetzelfde verloopt:
De eerste dag ben ik er lichamelijk wel, maar mentaal nog niet. Mijn hoofd zit nog vol met open eindjes, plannen, dingen die nog moeten gebeuren. Ik wil de dag indelen, controle hebben, productief zijn. Er zit nog adrenaline in mijn lijf van het werk en de drukte van thuis. Ik ben in de bergen, maar mijn hoofd zit nog gewoon op kantoor.
Na een paar dagen verandert dat langzaam. Skiën is intensief, je bent de hele dag buitenlucht aan het happen en je lichaam wordt moe. Die vermoeidheid helpt goed om dingen los te laten. Omdat ik alleen ben en weinig prikkels heb, ga ik automatisch meer naar binnen kijken. Na twee of drie dagen merk ik dat ik rustiger word en dichter bij mijn gevoel kom in plaats van alleen maar in mijn hoofd te zitten. Je komt zo weer een beetje terug in je lichaam.
Perspectief in de bergen
De bergen helpen daar ook bij. Op een gegeven moment sta je stil, kijk je om je heen en zie je hoe groot alles is. Dan voel je je ineens best klein, en niet per se op een negatieve manier. Het zet dingen juist in perspectief: de problemen waar je mee bezig bent, de discussies, de plannen, ze voelen ineens allemaal wat kleiner.
Meestal slaat ergens rond dag drie of vier de week echt om. Dat zijn vaak de meest emotionele dagen. Kleine dingen kunnen je ineens raken, zoals een gesprek met iemand in de lift, de zon die doorbreekt, een uitzicht waar je stil van wordt. Je staat wat meer open voor dingen en je voelt meer. Dat is ook vaak het moment waarop er weer scherpte ontstaat.
Vanaf dat moment ga ik weer helderder nadenken, zowel zakelijk als privé. Dan denk ik ineens: hier moeten we meer op focussen, dit moet anders, dit is eigenlijk helemaal niet zo belangrijk, hier moet ik meer tijd aan besteden. Dat kunnen zakelijke beslissingen zijn, maar net zo goed persoonlijke dingen. Meer sporten, meer tijd met familie, bepaalde keuzes wel of niet maken. Ideeën voor de toekomst van het bedrijf komen daar ook vaak vandaan, maar nooit geforceerd. Ze komen omdat er eindelijk ruimte is om na te denken in plaats van alleen maar te reageren.
Na zo’n week kom ik altijd rustiger terug, maar ook scherper. En dat is voor mij eigenlijk de winst van zo’n week. De rust, de bergen en het sporten zorgen ervoor dat mijn hoofd weer op orde komt. Elk jaar heb ik wel een vraagstuk wat ik meeneem. Iets wat al langer knaagt, maar waarvan ik de oplossing nog niet weet. De laatste jaren heeft het veelal te maken met mijn zakelijke rol en betrokkenheid als bestuurder van mijn holding. Tijdens zo’n week ga ik na of ik de goede richting op ga en de juiste afwegingen maak. Er zit dus zeker wel een zakelijke gedachte achter de week, meer dan een vakantie om er even tussenuit te zijn. Het proces van ontspanning draagt eraan bij dat ik de zakelijke kwesties waar ik mee zit uiteindelijk kan beantwoorden. De waan van de dag geeft daar namelijk weinig ruimte in.
Hoe we ongemerkt ons eigen e-commerce ecosysteem afbreken
We hebben de afgelopen jaren massaal gekozen voor gemak, en dat is begrijpelijk. Grote platformen leveren snel, vaak goedkoop, en je hoeft niet na te denken. Eén webwinkel waar je alles kan bestellen met één account, één bestelknop, en één bevestigingsmail. Maar elke keer dat we voor die route kiezen, maken we lokale alternatieven een stukje zwakker. En dat gaat verder dan alleen de webshops zelf.
Neem bijvoorbeeld Shopify. Dat is op papier een goed platform waar heel veel webshops in Nederland veel profijt van hebben. Shopify is een fantastische versneller, maar het verplaatst óók delen van de waardeketen (tech, data, marge) naar een beperkt aantal spelers. Elk lokaal bureau dat ooit maatwerk webshops bouwde en hostte, voelt daar nu de impact van. Waar eerst een heel ecosysteem draaide rond lokaal ontwikkelde shops, stappen steeds meer ondernemers over op generieke oplossingen. Dat is goedkoper en sneller live. Maar biedt ook minder lokale toegevoegde waarde.
Als we niet oppassen, verschuift steeds meer van de Nederlandse e-commerce keten naar een paar grote internationale spelers. Niet alleen de verkoop, maar ook de technologie, de data en de marge. En dat is precies hoe je op termijn een hele bedrijfstak uitholt, terwijl iedereen denkt: “Ach, het is maar één bestelling.”
Het inzicht van dit jaar: blij zijn met wat je hebt
Dit jaar was mijn belangrijkste inzicht eigenlijk heel simpel: blij zijn met wat je hebt. Trots zijn op wat er staat. Het hoeft niet altijd groter, sneller of beter. Je mag ook gewoon tevreden zijn. Dat betekent niet dat je stopt met bouwen of ambitie hebt, maar wel dat je soms even stil mag staan bij wat er al is.
Ik zie die week in de Alpen daarom niet als luxe of vakantie. Voor mij is het onderhoud aan mijn brein en hoe ik denk. Als bestuurder of ondernemer ben je de hele dag met je hoofd bezig: beslissingen nemen, problemen oplossen, vooruit kijken, verantwoordelijkheid dragen. Dan hoort het er ook bij dat je af en toe afstand neemt om scherper terug te komen.